Eén vulkaan in IJsland veroorzaakt nu al meer dan een halve week een stopzetting van het vliegverkeer in de helft van het Europese luchtruim. De ontreddering van vele toeristen, zakenmensen en van de economie staat in schril contrast met de staalblauwe lucht zonder de vervuiling van straaljagers.

Een deel van onze hoogcomplexe maatschappij stokt omwille van piepkleine stofdeeltjes. Een uitbarsting van … kwetsbaarheid. Is dat eigenlijk niet leerrijk, die confrontatie met onze kwetsbaarheid? Even een kleine val na de technologische hoogmoed. Van Pompeï tot IJsland, de mens die de binnenkant van de aarde nog steeds niet kan bedwingen. En het waarschijnlijk ook nooit zal kunnen.

En als we zo kwetsbaar zijn voor eeuwenoude en gekende natuurfenomenen als vulkanen, wat wordt het dan als het klimaat écht verandert door de opwarming, inclusief stijging van het zeewater en krachtigere stormen? Misschien zijn vliegtuigen op de grond de volgende dagen nog niet eens zo slecht. Vulkaanstof tot nadenken, zeg maar…

PS. De blog werd ook opgepikt door Terzake. De reportage erover kan je hier herbekijken.