Het woord ‘superdiversiteit’ dringt steeds meer door in de samenleving. Met de veranderende werkelijkheid veranderen ook onze taal en onze concepten. Dat merk je ook in de boeken die er over verschijnen. In ons taalgebied was er eerst ‘Superdiversiteit’ van Maurice Crul, Jens Schneider en Frans Lelie (VU University Press, Amsterdam, 2013). Dan verscheen mijn eigen boek 'Superdiversiteit. Hoe migratie onze samenleving verandert’ (Dirk Geldof, Uitgeverij Acco, Leuven, 2013). En nu is er ook ‘Superdiversiteit en democratie’ van Ico Maly, Jan Blommaert en Joachim Ben Yakoub (Epo, Antwerpen, 2014).

In Samenleving en Politiek schreef Bilal Benyaich een uitgebreide bespreking over de drie boeken. Daaruit alvast volgend citaat:

'Superdiversiteit is een goed en evenwichtig boek mede dankzij Geldofs terreinervaring. (...) Dirk Geldof is op zijn best wanneer hij superdiversiteit verbindt met uitdagingen zoals de asielproblematiek, de uitdaging van transmigratie en transnationalisme voor het klassieke gezinsbeleid, de toenemende rol van kennis van het Nederlands in superdiverse Vlaamse steden, de operationele gaten in het inburgeringstraject voor nieuwkomers en zo meer. Dit maakt dat het boek een evenwicht tussen realisme en idealisme ademt.’