Vanmiddag waren er in Brussel ruim 5.000 mensen aanwezig op de nationale manifestatie voor een rechtvaardig regularisatiebeleid. Vele duizenden mensen zonder papieren leven vandaag in een uitzichtloze situatie. Dat merk ik in het Antwerpse OCMW iedere week. Niet dat mensen zonder papieren er recht hebben op steun, daarvoor hebben ze eerst papieren nodig. Pas wanneer ze (al dan niet tijdelijk) papieren krijgen, leer je in welke omstandigheden ze in ons land hebben moeten overleven. Ondertussen hebben ze hooguit recht op dringende medische hulp, bijvoorbeeld bij een bevalling. En op voedselpakketten in de particuliere hulpverlening.

Als zij hun verblijf willen regulariseren moeten ze beroep doen op een vage wettelijke regeling die geen garantie geeft dat dossiers op een gelijke wijze en binnen een redelijke termijn behandeld worden. Groen! wil komaf met deze situatie om te vermijden dat de komende jaren weer een aaneenschakeling worden van hongerstakingen. Daarom is er nood aan een duidelijk wettelijk kader:
- de regularisatie van iedereen die langer dan 3 jaar in procedure is
- het inschrijven van regularisatiecriteria in de wet
- de oprichting van een regularisatiecommissie

De nieuwe generatie van ecologisten in kamer en senaat zullen dit thema hoog op de agenda houden nu de verkiezingen voorbij zijn. Zo gauw de nieuwe kamer samengesteld is zal Groen! een wetsvoorstel indienen. Ondertussen blijft het overleven in onze steden. De meest schrijnende armoede zit vandaag niet meer in de statistieken. Officieel bestaat ze gewoon niet. Zo eenvoudig is dat voorlopig. En hopelijk enkel voorlopig.