Meer groei maakt ons niet langer gelukkiger. Het is een tegendraadse boodschap in deze crisistijden. Bovendien botst het klassieke groeibeleid op de grenzen van onze planeet.

Meer ongelijkheid lijkt ons bovendien minder gelukkig te maken. En hoe groter de ongelijkheid in een land, hoe groter de welzijns- en gezondheidsproblemen bij inwoners. Omgekeerd gaat minder ongelijkheid samen met minder welzijnsproblemen. Moeten we dan onze basisopties voor het economisch en sociaal beleid niet dringend herdenken?

Iedere generatie groeit op met enkele basisboeken die hun maatschappijbeeld kleuren. Vandaag zijn dat vooral neo-liberale denkkaders. Toch zijn er ook telkens cruciale tegengeluiden. ‘The Spirit Level. Why more equal societies almost always do better’ is zo’n kritisch en confronterend boek. Het past in een bredere stroom van publicaties die vraagtekens plaatsen bij het neoliberale economische model dat ondanks de zware financiële crisis toch dominant blijft. Hoe relevant zijn deze nieuwe inzichten over geluk, welzijn en duurzaamheid voor het sociale veld en voor de gehele samenleving? Kunnen ze nieuwe bouwstenen aanreiken voor een revitalisering van structureel sociaal werk?

Die vragen werk ik uit in een het artikel 'Geluk, gelijkheid en duurzaamheid. Bouwstenen voor structureel sociaal werk' dat deze week in het nieuwe numer van Alert is verschenen. In het artikel verbind ik het werk van Wilkinson en Picket met Richard Layard's boek 'Waarom we niet gelukkig zijn' en met Tim Jackson's 'welvaart zonder groei'. Stof genoeg voor discussie. U vindt het artikel hier.