Boekvoorstelling 'Onzekerheid' op 23 oktober

Nieuwe commentaar toevoegen

Naar aanleiding van het verschijnen van mijn nieuwe boek 'Onzekerheid. Over leven in de risicomaatschappij.' nodig ik u samen met uitgeverij Acco graag uit op de officiële voorstelling ervan op donderdag 23 oktober om 20uur in boekhandel 'De Groene Waterman', Wolstraat 7 te Antwerpen.

'Onzekerheid. Over leven in de risicomaatschappij' reikt een bril aan om de veranderingen in onze wervelende wereld beter te begrijpen. Voortbouwend op de Duitse socioloog Ulrich Beck beschrijf ik onze wereld als een mondiale risicomaatschappij. Ik zoek de samenhang tussen de vele veranderingen en het effect ervan op ons eigen leven.

Het boek confronteert ons met de risico’s en uitdagingen van de 21ste eeuw: klimaatopwarming, globalisering en dreigende dualisering, toenemende vrijheid en verregaande individualisering, groeiende tijdsdruk en de explosie van diversiteit in onze kosmopolitische steden. Kortom, een boek voor al wie onze wereld beter wil begrijpen, voor wie onzekerheid ernstig neemt en voor wie de fundamentele uitdagingen in de risicomaatschappij wil aanpakken.

Na een inleiding door Jan Vranken (socioloog en gewoon hoogleraar aan de Universiteit Antwerpen) stel ik het boek voor. Napraten kan op een receptie.

U bent van harte welkom, maar graag uw aanwezigheid bevestigen bij margo.demeyer@acco.be

De volledige uitnodiging en meer informatie vindt u hier.

Bijlagen
Uitnodiging boekvoorstelling Onzekerheid.docUitnodiging boekvoorstelling Onzekerheid.doc

Wappersong zomersong

Nieuwe commentaar toevoegen

In Brussel wil men de Ring uitbreiden tot liefst 17 rijvakken op de drukste plaatsen. In Antwerpen wil men de Oosterweelverbinding bouwen met een viaduct (de Lange Wapper). De betonlobby regeert het land... Allebei even voorbijgestreefd en auto- en vrachtwagengericht, terwijl de benzineprijzen blijven stijgen.

Misschien is de zomertijd een ideaal moment eens stil te staan bij alternatieven. Voor de Lange Wapper vind je die bij de Straten-Generaal en ook bij Ademloos.

En om vrolijk te blijven, is er de heerlijke Wappersong van Stef Kamil Carlens en Raymond van het Groenewoud. Met een nieuwe videoclip! We gonna walk and don't look back, zei Patrick Janssens op alle kritiek. Tegenover zoveel machiavellisme past alleen... muziek.

Onzekerheid en overconsumptie

Nieuwe commentaar toevoegen

De laatste loodjes wegen het zwaarst. De laatste letters en woorden soms ook. In oktober verschijnt mijn nieuwe boek 'Onzekerheid. Over leven in de risicomaatschappij'. Deze dagen gaat haast alle tijd naar de afwerking ervan. Lezen en herlezen, schrijven en schrappen. Deze blog schakelt dan ook over op zomerritme.

En voor wie in de komende vakantiedagen niet alleen goede romans, op een zuiders terras of schuilend voor de regen, maar ook iets over onze maatschappij wil lezen: in tijden waarin de koopkracht onder druk staat blijft 'We consumeren ons kapot' brandend actueel.

Radio-actief lek in Franse kerncentrale Tricastin

Nieuwe commentaar toevoegen

Uit de kerncentrale van Tricastin, op zowat 40 kilometer van Avignon in het zuiden van Frankrijk, is radioactief water gelekt. Zowat 6.000 liter met uranium besmet water kwam terecht in plaatselijke rivieren, meldt de VRT-nieuwsdienst.

Deze nucleaire ramp is gelukkig lang niet zo erg als de kernramp van Tchernobyl in 1986. Daar vielen tientallen doden vielen en kregen sindsdien duizenden mensen vormen van kanker of leukemie. Tchernobyl was de grootste nucleaire catastrofe tot nu toe, een ramp warvan ook vandaag nog niet eens alle slachtoffers geboren zijn.

Hier gaat het over een groot lek, maar zonder directe slachtoffers. Toch zien we vele parallellen: opnieuw duurt het lang voor informatie vrijkomt, opnieuw gonzen tegenstrijdige berichten, opnieuw minimaliseert de overheid de impact.

Eigen aan de risicomaatschappij - een term van de Duitse socioloog Ulrich Beck - is dat we steeds meer risico's produceren die we eigenlijk niet langer kunnen controleren. Kerncentrales zijn er het typevoorbeeld van. Toch blijft de discussie voor vele mensen abstract: we zien noch ruiken radio-activiteit. Ulrich Beck schreef ooit provocerend: stel dat radio-activiteit zou jeuken... Het zou tussen Lyon en Avignon, maar ook bij ons, voor een heel ander debat over de toekomst van het nucleaire gaan. Misschien zouden we sneller conclusies trekken uit grote rampen als Tchernobyl, of uit omvangrijke incidenten zoals vandaag in Frankrijk.

Sociaal werk en normatieve professionaliteit

Nieuwe commentaar toevoegen

We moeten niet alleen de dingen goed doen, maar ook de goede dingen doen. Dat is één van de kerngedachten van normatieve professionaliteit, zoals Harry Kunneman die ziet voor het sociaal werk.

In december vorig jaar gaf Harry Kunneman een schitterend gastcollege in de Masteropleiding Sociaal Werk van de Universiteit Antwerpen. In mijn blog schreef ik toen een stukje over het dikke ik. Volgens Kunneman openbaart deze eigentijdse figuur zich in de openbare ruimte: in het verkeer, in treinen, in voetbalstadions, op straat, in wacht- en spreekkamers en in talloze tv-programma’s. Maar ook op het niveau van de locale en landelijke politiek en binnen het bedrijfsleven voelt het dikke-ik zich thuis in de gedaante van zich dik makende politici en zelfverrijkende managers.

Kunneman heeft ook een duidelijke visie naar het sociaal werk. Hun job als hulpverleners vraagt voortdurende reflectie en normatieve keuzes. Het vraagt met andere woorden een normatieve professionaliteit, zoals het dan in het jargon heet. Daarover schreef ik met Kristel Driessens een artikel in het laatste nummer van Alert. U vindt het hier.

Bijlagen
0802-driessens-geldof.pdf0802-driessens-geldof.pdf