Makelaars in onzekerheid

Nieuwe commentaar toevoegen

Pensioen en levensverzekeraar Delta Lloyd Life maakte gisteren de resultaten bekend van haar peiling over ‘Jongeren & hun pensioen’. Het is een internetpeiling bij 1171 jongeren tussen 18 en 35 jaar, maar gegevens over representativiteit zijn onbekend. 57% van de jongeren in de enquete maken zich zorgen over zijn toekomstig pensioen. 35% vreest dat de overheid de wettelijke pensioenen niet meer zal kunnen betalen eens zij met pensioen gaat. Bovenop die groep verwacht 34% van de deelnemende jongeren een daling van de pensioenen tegen die tijd. Een meerderheid van 61% vindt daarom dat je best vanaf de start van je eerste job al de nodige financiële voorbereidingen treft voor je pensioen, en hiervoor is voor hen het fiscaal individueel pensioensparen het populairste middel…

Wat natuurlijk bewezen moest worden, want de studie, het persbericht en de afgeleide persaandacht waren afkomstig van een verzekeringsmaatschappij, die je in deze niet écht neutraal kan noemen en minstens betrokken partij. De enquete leert niet alleen iets over de onzekerheid bij jongeren, maar ook over hoe private bankverzekeraars er alles aan doen om die onzekerheid over de pensioenen te vergroten. Dat gebeurt niet enkel via klassieke reclamecampagnes, maar evenzeer via enquetes. Die rapporteren over onzekerheid, met als doel ze verder te voeden. Makelaars in onzekerheid, om dan het zelf gecreëerde gat in de markt te kunnen opvullen met hun producten...

Dé pensioenknoop ligt natuurlijk bij het beleid. Of het gebrek er aan. Daerden en co zullen de ongerustheid niet wegnemen met het bestaande Groenboek. Ze lijken evenmin van plan om het pensioenstelsel (en de financiering ervan) voldoende te versterken. Nochtans is dat het politieke debat dat we moeten voeren. Tenzij we door onvoldoende beleid het veiligstellen van de oude dag toch willen overlaten aan de verzekeringsmaatschappijen, ten koste van wie niet de middelen of de job heeft die aanvullende verzekeringen garanderen...

Er is geen probleem dat mensen zich aanvullend en privé verzekeren. De vraag is wél of en in welke mate de overheid dit fiscaal mee moet ondersteunen. Nu zorgt de fiscale aftrek voor een overheidssteun van honderden miljoenen euro vooral voor een herverdeling van de lage inkomens naar de midden en hogere inkomens. Eerst moeten mensen een aantrekkelijke job en spaargeld hebben om aan pensioensparen te doen. Vervolgens is de fiscale aftrek het grootste cadeau voor de hoogste inkomens. Ondertussen is er minder overheidsgeld om de laagste pensioenen boven de Europese armoedegrens te trekken.

Daarom stoort het opkloppen van onzekerheid me, omdat het niet zonder commercieel belang gebeurt. En moet politiek gaan over het - moeizame -zoeken naar een draagvlak om iedereen een zekere oude dag te garanderen...

Klimaat

Nieuwe commentaar toevoegen

Ruim de helft van de Vlamingen heeft al maatregelen genomen om de klimaatverandering tegen te gaan, meldde De Standaard vandaag. Dat blijkt uit de resultaten van de Eurobarometer. Gevraagd naar de bereidheid om meer te betalen voor groene energie, blijkt dat 67 procent bereid is om een financiële inspanning te doen, 22 procent van de Vlaamse respondenten ziet dat niet zitten.

Met de zonnepanelen sinds deze winter op mijn dak hoor ik bij die helft. Groene stroom had ik al enkele jaren. Maar vandaag is het eigen stroom. Nu de dagen langer en zonniger worden, komt het rendement pas echt opgang. En toegegeven: de elektriciteitsmeter achteruit zien draaien is best wel aangenaam op een zonnige dag.

Volgens het onderzoek zijn de beweegredenen om zelf actie te ondernemen te zoeken bij zaken als burgerplicht en het geloof invloed te kunnen uitoefenen als iedereen zijn gedrag verandert. Een derde van de Vlamingen denkt met de maatregelen geld te kunnen besparen. Beide zijn juist. Dus wie nog twijfelt: gewoon overschakelen op groene stroom. Of investeren in isolatie. En dan zonnepanelen op het dak.

Nog uit de enquete: één vierde van de Vlaamse respondenten beschouwt klimaatverandering als het grootste mondiale probleem. Of nog drie op vier te overtuigen van de ernst van de opwarming. En de meeste van onze politici.

Nood aan nuances in het hoofddoekendebat

Nieuwe commentaar toevoegen

Het hoofddoekendebat is overgepolariseerd. Dat is het resultaat van bijna drie jaar onafgebroken discussie in Vlaanderen: eerst aan de Antwerpse loketten, dan in vele Vlaamse steden en gemeenten, en niet in het minst: in de scholen. Met als resultaat: meer polarisatie, én meer hoofddoeken. En overal: meer sociale druk. Om géén hoofddoeken te dragen op de ene plaats, om er wel te dragen op de andere. En waarbij vrije keuze in de twee gevallen onder druk dreigt te komen. In dit overgepolariseerd debat volgen deze week nieuwe rechtelijke uitspraken, en verdere polarisatie...?

In zo'n klimaat is er nood aan meer nuance, meer dialoog, minder opbod. Daarom vind ik het opiniestuk 'Een hoofddoekenverbod als uitzondering, niet als regel' van een ruime groep academici in de kranten vandaag een belangrijk signaal. Als oproep voor nuance. Het lezen waard. En het overdenken...

Wat is geluk

Nieuwe commentaar toevoegen

Veel geluk in 2010, wensen we elkaar. Ook ik aan u. Maar wat is dan geluk? Ligt het meer in het zoeken dan in het vinden? Meer in de vragen dan in de antwoorden? Of in een gedicht van Rutger Kopland? Veel geluk in 2010!

Wat is geluk

Omdat geluk een herinnering is
bestaat het geluk omdat tevens
het omgekeerde het geval is,

ik bedoel dit: omdat het geluk ons
herinnert aan het geluk achtervolgt het
ons en daarom ontvluchten wij het

en omgekeerd, ik bedoel dit: dat wij
het geluk zoeken omdat het zich
verbergt in onze herinnering en

omgekeerd, ik bedoel dit: het geluk
moet ergens en ooit zijn omdat wij dit
ons herinneren en dit ons herinnert.

Rutger Kopland
(uit: Geluk is gevaarlijk. Een keuze uit gedichten. 1999)

Medeplichtigheid

Nieuwe commentaar toevoegen

Gisteren 'Das Leben der Anderen' gezien op Canvas, en nog steeds een beetje onder de indruk. Een film die aan het denken zet, die zich vastzet in je hoofd. Over de onmenselijkheid van de stasi-praktijken en het belang om vrij te kunnen denken en schrijven natuurlijk. Over verraad en het belang van schoonheid en kunst als tegengif. Maar ook over... medeplichtigheid.

Wat de film zo pakkend maakt, is de worsteling van ieder van de hoofdpersonages met medeplichtigheid. Van Georg Dreyman als toneelauteur, die door zelfcensuur mag werken voor het DDR-regime, maar tegelijk verdachte is en geleidelijk kiest voor het verzet. Van zijn partner Christa-Maria Sielandt, die tegelijk minnares van de minister is en uiteindelijk tot informante van de Stasi wordt gedwongen. Maar het meest intrigerende was de evolutie van stasi-officier Gerd Wiesler. In het begin zien we hem als een medogenloze instricteur en ondervrager. Doorheen zijn afluisterpraktijken zien we zijn twijfel en zijn sympathie voor zijn afluisterobjecten groeien, tot hij uiteindelijk de auteur in bescherming probeert te nemen door het bewijsmateriaal te laten verdwijnen. De tragiek en het menselijke van HGW XX/7.

Worstelingen met medeplichtigheid aan het systeem. Het zou te gemakkelijk zijn om die vraag alleen maar een totalitaire regimes en stasi-praktijken te koppelen. Eigen aan de risicomaatschappij - schrijft de Duitse socioloog Ulrich Beck - is dat steeds meer mensen en organisaties risico's goedpraten en legitimeren waarvan we de impact amper of niet onder controle hebben. Of het nu financiële crisissen of klimaatcrisisssen zijn. Of neem de manier waarop we met armoede omgaan, als politici, als onderzoekers, als maatschappelijk werkers. Wanneer verdrukt de systeemlogica het individu? Het maakt 'Das Leben der Anderen' ook anno 2009 brandend actueel...