Is het nieuwe bestuursakkoord Sociaal voor A, of is het eerder A-sociaal? Het dreigt het tweede te worden, als ik het bestuursakkoord lees.

Eén van de goede punten is dat er opnieuw een armoedebeleidsplan komt. Maar met plannen alleen kunnen mensen in armoede niet leven, zeker niet als die plannen voortbouwen op dit bestuursakkoord. Want er zitten vele giftige adders tussen de voorstellen. Wat valt op na een eerste lezing?

Zo stuit al direct het stuk over huisvesting tegen de borst. Men onderschat de bevolkingsaangroei in de stad, en dus ook de wooncrisis die met de dag verergert. Het ontbreekt aan ambitie inzake sociale huisvesting als het gaat over extra capaciteit, terwijl dat één van de voorwaarden is om wonen voor iedereen betaalbaar te houden in een stad et sterke bevolkingsgroei. Ambitie inzake sociale huisvesting is er vooral inzake extra controle, fraudebestrijding of GAS-boetes. Ronduit a-sociaal is voorstel 65: de voorrangsregels van werkenden en gepensioneerden in de sociale huisvesting wil men uitbreiden naar het hele sociale woonpatrimonium. Concreet: moest dit er doorkomen, dan wordt aan de meerderheid van alle OCMW-cliënten de toegang tot sociale huisvesting ontzegd. Hun plaats op de wachtlijst is dan niet langer van tel, werkenden en gepensioneerden krijgen automatisch voorrang tot er een ‘gezonde’ sociale mix is. Niet alleen asociaal, maar ook niet haalbaar, omdat de het ook ingaat tegen de Vlaamse wooncode.

Ook het OCMW-luik leest als een erg eenzijdige benadering. Het OCMW moet terugplooien op zijn kerntaken, en mag er alleen zijn voor wie het écht nodig heeft. Alsof er vandaag zoveel mensen gesteund zouden worden die het niet écht nodig hebben. Maar wat men bedoelt: het OCMW mag er enkel nog zijn voor wie het volgens deze meerderheid écht verdiend. Het middeleeuwse onderscheid tussen de goede en slechte armen is meer dan ooit terug in onze stad en staat in het bestuursakkoord. Of hoe Dalrymple zijn pseudo-wetenschappelijk gescheld op mensen in armoede in deze stad als basis van beleid dreigt te worden gebruikt.

Geen woord over de noodzakelijke extra middelen voor OCMW of lokaal sociaal beleid in tijden van groeiende armoede. Geen uitbouw van sociale restaurants (of moeten we nu blij zijn dat de bestaande sociale restaurants niet gesloten worden?). Wat wel? Een nog strengere aanpak van mensen met een leefloon, met nog meer voorwaarden. Amper alternatieven voor mensen die niet meer activeerbaar zijn voor de arbeidsmarkt. Steun is tijdelijk, staat in de nota. Hooguit rest verplicht ‘vrijwilligerswerk’. Een goede activering op maat kan een deel van de mensen in armoede vooruit helpen, maar een doorgeslagen ‘voor wat hoort wat’-aanpak helpt mensen integendeel nog dieper in de put, als ze hun uitkering dreigen te verliezen nadat ze om een veelheid van redenen afhaken in een traject waar ze (nog) niet klaar voor zijn.

Wie de nota leest, vindt niet alleen tussen de lijnen, maar ook op de lijnen weinig respect voor A, vooral niet voor mensen in armoede en hun dagelijkse strijd. Het zullen de volgende weken en jaren harde discussies worden in de gemeenteraad en de OCMW-raad, om te zorgen dat de minimumvoorzieningen in deze stad voor iedereen blijven werken. Want anders dreigt de kracht van verandering voor vele mensen, zeker als ze onvoldoende Nederlands kennen in deze stad, de kracht van verarming te worden.